Kitesurfing na Wyspach Zielonego Przylądka 2026 — Sal, wiatry i szkoły kite

Wyspy Zielonego Przylądka to już od dawna nie jest najlepiej strzeżony sekret kitesurfingu. Wyspa Sal w ciągu ostatnich dwudziestu lat wyrosła na jeden z najbardziej opiniotwórczych zimowych kierunków dla kitesurferów na świecie, a kiedy od listopada do kwietnia wieje północno-wschodni pasat w swojej najlepszej formie, nie jest przesadą stwierdzenie, że to jedno z pięciu najlepszych miejsc na planecie, by nauczyć się jeździć albo pojeździć naprawdę mocno. Jest tu płaska, płytka laguna na Kite Beach, gdzie początkujący stawiają pierwsze wodne starty w wodzie sięgającej do pół metra, a zaledwie kilka kilometrów dalej leży Ponta Preta — legendarny spot falowy, na którym dorastał lokalny mistrz świata Mitu Monteiro i gdzie regularnie odbywały się zawody PWA oraz GKA Kite World Tour. W tym przewodniku przechodzimy przez wszystko, co musisz wiedzieć, planując wyjazd kitesurfingowy na Sal w 2026 roku — od tego, kiedy jechać, przez wybór szkoły, po koszty i nocleg, jeśli chcesz mieć wiatr niemal za progiem.

Dlaczego Sal to światowa klasa dla kitesurfingu#

O tym, czy dany spot kite jest dobry, decydują trzy rzeczy: wiatr, woda i długość sezonu. Sal ma wszystkie trzy w nietypowo dużym natężeniu. Wiatr — północno-wschodni pasat — jest stabilny, czysty i wieje side-onshore na najlepszych spotach, co jest idealne, bo nie znosi ani prosto na ląd, ani prosto na otwarte morze. Woda jest wystarczająco ciepła, by jeździć w shorty albo nawet w samych boardshortach (21–23 stopnie zimą, do 25 latem), a deszcz praktycznie nigdy nie pada. Sezon jest też długi: na większości europejskich spotów masz szczęście, jeśli trafisz na dwa miesiące pod rząd z niezawodnym wiatrem, ale na Sal możesz liczyć na pięć do sześciu miesięcy niemal gwarantowanego pasatu.

Dołóż do tego, że czas lotu z Polski nie jest długi — loty czarterowe z Warszawy (m.in. sezonowe rejsy TUI Polska) do Sal trwają zwykle około 7 godzin bezpośrednio, a przy połączeniu przez Lizbonę liniami TAP zajmuje to nieco dłużej. Różnica czasu jest minimalna (Wyspy Zielonego Przylądka to strefa UTC-1, czyli około -2 godziny względem Polski zimą, więc jet lagu praktycznie nie ma), koszt wyjazdu jest niższy niż na Mauritius czy Karaiby, a na miejscu działa dojrzała infrastruktura kite — szkoły, wypożyczalnie, serwis sprzętu i noclegi w zasięgu spaceru od wody. Nic dziwnego, że Polacy, Niemcy, Włosi i Francuzi wypełniają samoloty do lotniska Amílcar Cabral przez całą zimę.

Wiatry i sezon — kiedy jechać#

Absolutny szczyt sezonu kitesurfingowego na Sal to grudzień–marzec. Przez te cztery miesiące północno-wschodni pasat wieje praktycznie codziennie, najczęściej między 18 a 30 węzłami, a wiele dni zaczyna się od 15 węzłów rano, by stopniowo narastać do 25–28 węzłów po południu. To właśnie ta przewidywalność sprawia, że spot jest tak uwielbiany — budzisz się i wiesz, że będziesz jeździć, i mniej więcej wiesz już, jaki rozmiar kite’a zrigować.

Listopad i kwiecień to również świetne miesiące z wysoką statystyczną szansą na wiatr, choć nieco bardziej zmienne. Listopad bywa słabszy na początku miesiąca, zanim pasat zdąży się dobrze ustabilizować, a kwiecień pod koniec traci nieco na sile. Dla tych, którzy wolą mniejszy tłok na wodzie, te miesiące przejściowe są często najlepszym wyborem — ten sam wiatr, mniej lataczy na niebie.

Maj–październik to niski sezon dla kite. Wiatr jest słabszy i mniej stabilny, częściej z sektora południowego, i choć zdarzają się dni, które sprawdzą się dla poziomu średniozaawansowanego i zaawansowanego, nie jest to okres, który polecamy, jeśli celem wyjazdu jest jeżdżenie codziennie. Miesiące letnie są za to lepsze do surfingu na falach i SUP-u, więc dla osoby uzależnionej od wiatru wciąż jest co robić.

Jakie rozmiary kite’ów zabrać#

Osoba w typowej klasie wagowej 75–85 kg powinna spakować 7 i 9 metrów kwadratowych na szczyt sezonu. Jeśli masz tylko jednego kite’a, weź dziewiątkę — pokrywa najwięcej dni. Lżejsi jeźdźcy poradzą sobie z 8 i 10, ciężsi (90+ kg) powinni spakować 9 i 12. Jeśli chodzi o deski, dla większości wystarczy twin-tip; jeśli planujesz jazdę na Ponta Preta, weź ze sobą deskę kierunkową/surfową w rozmiarze 5’8”–6’2”, bo to czysty spot falowy.

Najlepsze spoty kite na Sal#

Sal ma cztery główne spoty, które warto znać, i wszystkie leżą w promieniu 20 minut jazdy samochodem od Santa Marii. Wybierasz spot w zależności od poziomu, nastroju i kierunku wiatru — czasem Kite Beach jest płaska i idealna do tricków, czasem Shark Bay ma najlepsze małe fale do jazdy bez uprzęży na desce.

Kite Beach — flatwater dla każdego poziomu#

Kite Beach, nazywana też Serra Negra albo Kitesurf Beach w Google Maps, leży około sześciu kilometrów na wschód od Santa Marii i jest oczywistym punktem startowym dla początkujących i jeźdźców średniozaawansowanych. Zatoka jest osłonięta przed falami przez piaszczystą mieliznę, więc woda jest płytka daleko od brzegu i możesz stać stopami na piasku w promieniu stu metrów. Wiatr wieje side-onshore z lewej strony, patrząc w stronę morza, co oznacza, że nie ryzykujesz ani zniesienia na pełne morze, ani rzucenia prosto na plażę.

Na Kite Beach ma swoją sezonową bazę większość szkół kite i wypożyczalni na wyspie i to tu spędzisz co najmniej połowę czasu, jeśli idziesz na kurs. Plaża jest szeroka, jest mnóstwo miejsca do rigowania, a tuż obok znajdują się dwa-trzy bary plażowe, gdzie można zjeść lunch między sesjami. Minusem jest to, że w tygodniach szczytu sezonu (grudzień–luty) może zrobić się tłoczno, gdy w powietrzu jest nawet sto kite’ów naraz — ale w odróżnieniu od wielu europejskich spotów, ludzie na wodzie są tu generalnie doświadczeni i pełni szacunku.

Ponta Preta — słynny na świecie spot falowy#

Ponta Preta leży trzy kilometry na zachód od Santa Marii i to właśnie ten spot falowy umieścił Wyspy Zielonego Przylądka na światowej mapie kitesurfingu i windsurfingu. Załamuje się tu długa prawa fala o krawędź rafy, a gdy nadciąga swell z zachodu lub północnego zachodu, fale mogą osiągać trzy-cztery metry wysokości i łamać się na setkach metrów. To nie jest miejsce dla początkujących. Wiatr jest offshore/side-offshore, więc jeśli zgubisz sprzęt, zniesie go na pełne morze; w niektórych miejscach dno jest skaliste, a lokalni jeźdźcy mieszają się z gośćmi na stosunkowo ograniczonej przestrzeni.

Ale dla tych, którzy mają odpowiedni poziom, Ponta Preta to jeden z najbardziej niezapomnianych spotów falowych na świecie. To tutaj Mitu Monteiro — urodzony i wychowany na Sal, mistrz świata w strapless freestyle i kite wave z 2008 roku — nauczył się jeździć i wciąż regularnie wchodzi tam do wody, gdy jest w domu. PWA, a później GKA Kite World Tour, organizowały na Ponta Preta zawody, a możliwość zobaczenia światowej czołówki jeżdżącej tam w dniu zawodów to przeżycie samo w sobie.

Shark Bay — poziom średniozaawansowany i lekki wave riding#

Shark Bay leży między Kite Beach a Ponta Preta i jest dobrą stacją pośrednią dla tych, którzy chcą zacząć wąchać fale, nie rzucając się od razu na Ponta Preta. Są tu odpowiednio małe fale (rzadko powyżej 1,5 metra), wiatr side-onshore i szersza zatoka, która ułatwia zawrócenie, gdy coś pójdzie nie tak. Wielu jeźdźców traktuje Shark Bay jako drugi krok po Kite Beach, gdy zaczynają jeździć stabilnie i chcą po raz pierwszy spróbować deski surfingowej. Wbrew nazwie nie ma tam więcej rekinów niż w innych miejscach wokół Sal — nazwa pochodzi od formacji skalnej.

Molo w Santa Marii — spot “za rogiem”#

Plaża tuż przy molo w Santa Marii również nadaje się do kite’a, ale jest traktowana zwykle jako spot drugorzędny. Korzystają z niej głównie mieszkańcy miasteczka, którym nie chce się jechać transferem do Kite Beach, albo gdy wiatr wieje tak niekorzystnie, że pozostałe spoty nie działają. Jest tu bardziej tłoczno, bo wodę dzielą kąpiący się i nurkujący z rurką, a wypożyczalnie SUP-ów i małych łódek generują dodatkowy ruch. Polecamy raczej dojechać na Kite Beach.

Szkoły kite na Sal#

Na Sal działa kilkanaście szkół kite różnej wielkości, większość z bazą na Kite Beach i biurem satelitarnym w Santa Marii. Te, które regularnie wracają w rekomendacjach magazynów kite i powracających gości, to:

Mitu’s Kite School to najbardziej rozpoznawalna szkoła, założona przez i wciąż powiązana z marką Mitu Monteiro. Mają instruktorów certyfikowanych IKO, działają w lokalach blisko plaży na Kite Beach i oferują zarówno lekcje prywatne, jak i kursy grupowe. Wzięcie sesji freeride lub wave z instruktorem wyszkolonym w systemie Mitu to jedna z rzeczy, dla których ludzie wracają do tej samej szkoły rok po roku. Przed wyjazdem warto zweryfikować aktualną dostępność i ceny bezpośrednio na ich stronie, bo oferta może się zmieniać sezonowo.

Angulo Cabo Verde (powiązana z własnym projektem szkoleniowym i marką Mitu Monteiro) prowadzi również aktywną szkołę na wyspie i przez wiele sezonów była jednym z wiodących graczy na Kite Beach. Ma dobrą opinię, jeśli chodzi o opiekę nad początkującymi, ale też umiejętność coachingu jazdy na falach.

Kite School Cabo Verde (kitesurfcaboverde) to kolejna opcja, która regularnie pojawia się w recenzjach; ma szerszy zakres poziomów i często oferuje pakiety obejmujące nocleg.

F-One / ION Club / Pro Surf Center oraz kilka mniejszych, lokalnie prowadzonych szkół uzupełniają ofertę. Warto sprawdzić TripAdvisor oraz fora społeczności kitesurferów w poszukiwaniu świeżych recenzji przed wyjazdem, bo to poziom konkretnego instruktora — nie nazwa szkoły — często robi różnicę.

Jak wybrać właściwą szkołę#

Trzy rzeczy, o które warto zapytać przy rezerwacji: (1) Czy instruktorzy są certyfikowani IKO lub VDWS? To standard branżowy, gwarantujący, że wiedzą, jak uczyć bezpiecznie. (2) Czy szkoła ma kaski z radiołącznością (komunikacja z instruktorem na lądzie lub w łodzi, gdy jesteś w wodzie)? To ogromnie przyspiesza naukę. (3) Czy w cenie zawarty jest sprzęt i ubezpieczenie, czy dolicza się je osobno? Część szkół podaje atrakcyjne ceny kursów, a potem dolicza 50–100 euro za opłaty riggowe i ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej.

Kursy dla początkujących#

Kompletny kurs dla początkujących, który zabiera cię od “nigdy nie widziałem kite’a” do “potrafię zrobić water start i przejechać kilka metrów pod wiatr”, trwa w standardowym układzie większości szkół 12 godzin, rozłożonych na cztery dni po trzy godziny dziennie. To minimalna realistyczna inwestycja, jeśli chcesz opuścić wyspę jako osoba, która faktycznie może powiedzieć, że uprawia kitesurfing.

• Dzień 1: Teoria, bezpieczeństwo, body drag bez deski.
• Dzień 2: Body drag z deską, pozycjonowanie.
• Dzień 3: Water start, pierwsze metry jazdy.
• Dzień 4: Pierwsza podniesiona jazda, zmiana kursu, pierwsze zwroty.

Typowy kurs 12-godzinny kosztuje na Sal między 350 a 500 euro, co jest wyższą stawką niż w Hiszpanii czy Egipcie, ale porównywalną z innymi topowymi destynacjami. Różnica polega na tym, że na Sal masz przewidywalny wiatr każdego dnia, co oznacza, że faktycznie wykorzystasz wszystkie godziny kursu w zaplanowanym tygodniu, zamiast musieć przekładać terminy z powodu braku wiatru.

Lekcja prywatna kosztuje 70–90 euro za godzinę i jest najszybszym sposobem na rozpoczęcie przygody, jeśli masz ograniczony czas — skoncentrowany tydzień z dziesięcioma godzinami prywatnymi może dać więcej niż trzy tygodnie w grupie.

Poziom średniozaawansowany i zaawansowany — co możesz tu rozwinąć#

Dla tych, którzy już potrafią jechać pod wiatr, trochę skakać i zmieniać kurs, Sal to raj na kolejny etap. Na Kite Beach możesz pracować nad strapless freestyle, kiteloopami, transitions i megaloopami na płaskiej wodzie przy pewnym wietrze. Na Shark Bay uczysz się po raz pierwszy używać deski surfowej. Na Ponta Preta — gdy poziom już na to pozwala — otwiera się cały świat wave ridingu na jednej z najdłuższych prawych fal Atlantyku jako codziennym rytuale.

Wiele szkół oferuje sesje coachingowe z analizą wideo — nagrywają twoją jazdę, omawiają ją na lądzie razem z doświadczonym instruktorem, a potem wracasz do wody i pracujesz nad konkretnymi elementami. To zdecydowanie najszybszy sposób na dopracowanie tricków i przełamanie “poziomu zastoju”, który dotyka wielu jeźdźców utkniętych na tym samym etapie przez dwa-trzy sezony.

Wypożyczenie sprzętu#

Jeśli nie chcesz taszczyć sprzętu z Polski, wszystko możesz wypożyczyć na miejscu. Ceny w 2026 wyglądają mniej więcej tak:

• Cały dzień — kite + bar + deska + trapez: 60–80 euro
• Pół dnia: 40–55 euro
• Pakiet tygodniowy (sześć dni): 280–380 euro

Większość szkół ma nowsze marki (Duotone, North, Core, F-One, Cabrinha) w rozmiarach od 7 do 14 metrów kwadratowych. Jeśli chcesz konkretny model — szczególnie jeśli jeździsz nietypowym rozmiarem albo konkretną deską surfową — warto napisać maila przed wyjazdem, żeby go zarezerwować.

Zabranie własnego sprzętu jest w pełni wykonalne. Loty z Polski na Sal liniami TUI Polska, TAP czy Cabo Verde Airlines często pozwalają zabrać torbę na kite’a za dodatkową opłatą 50–100 euro w jedną stronę. Torba z dwoma kite’ami, barem, deską i trapezem waży zwykle 23–25 kg, co mieści się w standardzie bagażu sportowego. Pompkę zawsze trzymaj w bagażu podręcznym, inaczej zawór może ucierpieć od ciśnienia w luku bagażowym.

Noclegi dla kitesurferów#

Najlepsze rozwiązanie to zamieszkać w lub blisko Santa Marii i codziennie rano jeździć krótkim taksówką lub shuttlem na Kite Beach, albo zamieszkać bezpośrednio na Kite Beach, w jednym z hoteli lub kompleksów apartamentowych, które tam się znajdują. Oba warianty działają, z różnymi plusami i minusami.

W Santa Marii masz dostęp do restauracji, barów, nurkowania, zakupów i całego wieczornego życia miasteczka. Większość kitesurferów podróżujących z rodziną lub partnerem, który nie jeździ, preferuje ten układ. Dig Go, Hotel Morabeza i Budha Beach leżą wszystkie na plaży i mają logistykę przyjazną kitesurferom.

Na Kite Beach znajdują się noclegi takie jak Kite Beach Cabo Verde, Ondina Apartments i Djadsal Moradias. Tutaj od łóżka do sprzętu masz dziesięć minut, nie potrzebujesz transportu i żyjesz w bąbelku towarzyskim, w którym wszyscy inni goście robią to samo co ty. Minusem jest stosunkowo duże oddalenie — jeśli chcesz wyjść do restauracji, potrzebujesz taksówki.

Zobacz nasz osobny przewodnik po Sal i Santa Marii, by poznać bardziej szczegółowe rekomendacje noclegowe.

Cena — ile kosztuje tydzień kite na Sal?#

Orientacyjny budżet na tydzień na Sal jako kitesurfer, bez lotów, na bazie cen z 2026 roku:

Pozycja	Budżet (EUR)	Średni (EUR)	Premium (EUR)
Nocleg 7 nocy	350	700	1 400+
Kurs 12 godzin	380	450	500+
Wypożyczenie sprzętu (jeśli nie w kursie)	280	350	400
Jedzenie i napoje	150	250	400
Transfer/taksówka	50	80	120
Razem na miejscu	~1 210	~1 830	~2 820

Do tego dolicz lot z Polski w cenie od około 310 do 575 euro (ok. 1 330–2 470 PLN) w obie strony, w zależności od terminu rezerwacji i sezonu wylotu. Kompletny tydzień kite na Sal wraz z lotem wychodzi więc na od około 1 330 do 3 100 euro (ok. 5 700–13 300 PLN), zależnie od poziomu ambicji.

Połącz z windsurfingiem i wingfoilem#

Sal to nie tylko destynacja kite — wiatry wyspy były znane jako spot windsurfingowy już w latach 80., a zarówno Mitu Monteiro, jak i druga ikona wyspy, Josh Angulo, startowali międzynarodowo w windsurfingu, zanim nadszedł boom kite’a. Ponta Preta była przystankiem PWA World Tour w windsurfingu falowym przez kilka lat w latach 90. i 2000.

Dziś windsurfing jest wśród gości mniej popularny niż kite, ale kilka szkół nadal oferuje wypożyczenie i kursy windsurfingu — a dla tych, którzy już windsurfują, Sal daje ten sam przewidywalny wiatr i łagodną lagunę, które cenią kitesurferzy. Wingfoil eksplodował w ostatnich latach i stał się trzecią opcją, idealnie pasującą do wietrznego profilu wyspy; większość szkół dodała kursy i wypożyczenie wingfoila w latach 2024–2025.

Dla tych, którzy chcą po prostu spróbować obu dyscyplin w ciągu tygodnia, można spokojnie zarezerwować łączone wprowadzenie do windsurfingu i wingfoila — dzięki temu poczujesz, czy twoim kolejnym całożyciowym hobby powinien być tradycyjny maszt, czy zakrzywiony skrzydłowy żagiel.

Co jeszcze robić, gdy nie wieje#

Choć Sal słynie z przewidywalnego wiatru, zdarza się dzień spokojniejszy niż zwykle. Wtedy na wyspie jest mnóstwo innych rzeczy do zrobienia: pływanie z rekinami cytrynowymi w Shark Bay (wbrew nazwie spokojne i zupełnie niegroźne rekiny cytrynowe wąskonose), kąpiel unoszona w starym kraterze solnym w Pedra de Lume, gdzie woda jest bardziej słona niż Morze Martwe, snorkeling i nurkowanie przy Buracona z jej naturalną jaskinią “Niebieskiego Oka”, albo po prostu dzień na ośmiokilometrowej białej plaży Santa Marii. Wypożyczony samochód lub safari quadami wokół wyspy zajmuje pół dnia i pozwala zobaczyć wszystko, co centralne. Zobacz nasz przewodnik po Sal, by dowiedzieć się więcej.

Mitu Monteiro i wyspiarskie legendy kite#

Nie sposób pisać o kitesurfingu na Wyspach Zielonego Przylądka bez wspomnienia Mitu Monteiro. Urodzony na Sal w 1982 roku, zaczynał jako windsurfer, przeszedł na kite na początku XXI wieku i został mistrzem świata KPWT Wave w 2008 roku. Jest dwukrotnym finalistą PWA, od ponad dekady ma sygnowane deski u F-One i wciąż pozostaje jednym z najbardziej szanowanych jeźdźców falowych na światowej trasie. Szczególne jest to, że nigdy nie opuścił rodzinnej wyspy — wciąż mieszka na Sal, prowadzi tam swoją szkołę, a ci, którzy mają szczęście, mogą natknąć się na niego w wodzie albo w barze plażowym na Kite Beach pewnego popołudnia.

Razem z Djo Silvą i Matchu Lopesem (kolejnym światowym jeźdźcem z Sal, podpisanym z Duotone) tworzy trzon sceny kite Wysp Zielonego Przylądka, a wpływ tego pokolenia to duża część powodu, dla którego wyspa cieszy się taką renomą na świecie.

Praktyczne wskazówki przed wyjazdem#

Rezerwuj kurs z wyprzedzeniem. W szczycie sezonu (grudzień–luty) popularne szkoły mogą być zarezerwowane na kilka tygodni do przodu. Napisz maila co najmniej cztery-sześć tygodni wcześniej i umów termin.

Zabierz ochronę przeciwsłoneczną. Słońce jest mocne, morze odbija promienie, a ty jesteś na zewnątrz całymi dniami. Sztyft cynkowy na nos i usta, lycra/rashguard z długim rękawem oraz czapka pod kaskiem uratują twoją skórę. Zabierz też długorękawą pianę shorty (2–3 mm), jeśli jesteś wrażliwy na chłód — od stycznia do marca woda może wydawać się chłodna po trzygodzinnej sesji.

Zabierz pompkę zapasową. Nawet jeśli wypożyczasz kompletny sprzęt, dzielenie pompki z 40 innymi osobami na Kite Beach, gdy wieje pasat, to prawdziwa udręka.

Wiza i wjazd. Obywatele Polski muszą przed przylotem zarejestrować TASE (Taxa de Segurança) i od 2023 roku wjeżdżają bezwizowo na okres do 30 dni. Zobacz nasz przewodnik po lotach bezpośrednich na Wyspy Zielonego Przylądka, by poznać najnowsze zasady.

Ubezpieczenie. Standardowe ubezpieczenie podróżne nie zawsze obejmuje kitesurfing — sprawdź dwukrotnie u swojego ubezpieczyciela albo wykup dodatkowe ubezpieczenie sportowe (np. Gouach lub Dive Assure). To szczególnie ważne, jeśli planujesz jazdę na Ponta Preta.

Waluta. Escudo kapowerdyjskie (CVE) to lokalna waluta, ale euro jest akceptowane wszędzie w Santa Marii i na Kite Beach. Zabierz trochę gotówki na mniejsze stragany i transfery.

Język. Portugalski i kreolski kapowerdyjski to języki urzędowe. Angielski działa wszędzie w turystyce; włoski i francuski są też powszechne dzięki dużej europejskiej grupie odwiedzających.

Podsumowanie — czy Sal jest dla ciebie?#

Jeśli jesteś początkujący i chcesz nauczyć się kitesurfingu z maksymalnymi szansami na faktyczne postępy w ciągu tygodnia: tak, Sal to jeden z absolutnie najlepszych wyborów na świecie. Przewidywalny wiatr, flatwater na Kite Beach, mnóstwo szkół i klimat, który nie zmusza cię do grubej pianki.

Jeśli jesteś na poziomie średniozaawansowanym lub zaawansowanym i chcesz rozwijać jazdę — nauczyć się strapless, zacząć z falami, popracować nad freestyle’em czy kiteloopami — Sal to jedna z najbardziej opłacalnych destynacji, by uzyskać maksymalny czas na wodzie podczas krótkiego wyjazdu.

Jeśli jesteś zaawansowanym jeźdźcem falowym marzącym o światowej klasy prawej fali, Ponta Preta to spot z bucket listy, który zasługuje na to, by stać się powtarzalnym zimowym rytuałem. A dla wszystkich poziomów pomiędzy, połączenie wiatru, wody, ciepła i atmosfery wyspy trudno dopasować gdziekolwiek indziej po tej stronie świata.

Zarezerwuj lot, napisz maila do szkoły, spakuj krem z filtrem i piankę shorty — i licz się z tym, że wrócisz z Wysp Zielonego Przylądka bardziej opalony, zmęczony w rękach i lepszym jeźdźcem, niż kiedy wylatywałeś. Tak właśnie działa Sal.

Przeczytaj także nasz przewodnik po Buraconie i Blue Eye, Hotel Morabeza Sal i Praia de Santa Maria.